ملا هادى سبزوارى - اعلى الله مقامه - در منظومه‌ى خود به عربى - كه احسن و املح الفاظ است - مىفرمايد : اذا العناية اقتضى الوجودا * / فخاض منه بالنظام جودا » . در صفحه‌ى يك‌صد و چهل و سه كتاب نيز به بيتى از « اسرار » يا حاجى ملا هادى سبزوارى استناد مىشود : « مه اگر نور و ضيا كسب كند از خورشيد * خور بود مكتسب از شعشعه‌ى انور ما » سبزوارى چنان كه خود در پايان كتاب متذكر مىشود اين شرح را « هنگام مراجعت از سفر بيت الله . . . فى ليلهء احدى عشر من شهر رمضان المبارك 1324 هجرى قمرى » برنگاشته است . كتاب ديگرى از ميرزا محمد ابراهيم سبزوارى برجاىمانده است ، به نام « شرح دعاى عديله » كه كتابى وزين و بس باارزش است . اين كتاب به خط « احمد بن محمد هزارجريبى » در ربيع الاول سال 1329 هجرى قمرى به چاپ رسيده است . مؤلف پس از حمد و ستايش الهى ، و نعت و مدح خاندان وحى ، مطلب خود را چنين آغاز مىكند : « و بعد مىنويسد مهجور جانى و العبد الفانى محمد ابراهيم خراسانى كه در اوقات انزوا در مدرسه‌ى فصيحيه ، در كنج اطاق ، نفس خبيث خسيس را قهرا و جبرا واداشته با قلّت منام و همنشينى انام ، و عدم اشتغال بال به هواى موهوم و خيال معدوم ، از باب آنكه : النفس اذا لم تشغلها شغلتك ، چنان به خاطر فاتر اين داعى خطور نمود كه شايد به همّت اولياى مطلق و انفاس طيبه‌ى طاهره ، دعاى موسوم به عديله منسوب به على - عليه السلام - را به قدر فهم اظهار و ابراز بعضى از معانى مخفيه‌ى او